Σε μια εποχ
ή έντασης, αδιεξόδου, προβληματισμού, αναζήτησης, αμφισβήτησης, σε μια κοινωνία που ο πολίτης αισθάνεται προδομένος και αναζητά μάταια πρότυπα στην γενικευμένη κρίση, είναι εύλογο να ασθενεί σοβαρά και ο τομέας του αθλητισμού στη πολύπαθη χώρα μας.
Στην «άρρωστη» Κατερίνη αν έχουμε το δικαίωμα να καυχιόμαστε για κάτι θετικό αυτό ακούει στο όνομα της παγκόσμιας πρωταθλήτριας κωπηλασίας, της πρώτης αθλήτριας στην Ελλάδα για την χρονιά που πέρασε, της Κατερίνας Νικολαίδου. Μια επιτυχία που ανήκει αποκλειστικά και μόνο στην ίδια, στους οικείους της, στο σύλλογο της, στους ανθρώπους που την στήριξαν και σε κανένα άλλον από όλους εμάς τους θριαμβευτές της αδράνειας και της μιζέριας.
Υπάρχει όμως κι ένας ακόμη πρωταγωνιστής στην πόλη για το 2013 που απ΄ ότι φαίνεται θα συνεχίσει να εκπέμπει φως και για τα επόμενα χρόνια.
Ο ΣΦΚ Πιερικός Αρχέλαος είναι όντως πρωταγωνιστής τον τελευταίο χρόνο στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Όχι δεν κάνω λάθος αγαπητοί φίλοι, ακόμη κι αν δεν είχα τη δυνατότητα να παρακολουθώ πολύ στενά τα πεπραγμένα στο μπάσκετ.
Η παρουσία ενός συλλόγου δεν κρίνεται μόνο από την βαθμολογική συγκομιδή και την τελική κατάταξη στο τέλος της περιόδου. Άλλωστε είδαμε πολλούς πρωταθλητές μέσα σε ένα χρόνο να γίνονται ουραγοί σε όλα τα επίπεδα.
Κι εδώ, στον Πιερικό Αρχέλαο, κάνουμε λόγο για ένα άλλο επίπεδο που αναγνωρίζεται παντού στην μπασκετική Ελλάδα.
Η σοβαρή δουλειά στα τμήματα υποδομής με το μεράκι και τη γνώση των αξιόλογων προπονητών αποδίδει σταθερά τους καρπούς της. Η διοίκηση και ειδικά ο Πρόεδρος, δεν διστάζει να ομολογήσει δημόσια τα λάθη του παρελθόντος και τολμά να εμπιστευτεί στο προπονητικό τιμ τα νεαρά παιδιά που σιγά-σιγά εκφράζουν το ταλέντο και τον κόπο της προπόνησης στα επίσημα παιχνίδια.
Το ρόστερ μιας ομάδας με ντόπιους αθλητές που ακόμη φοιτούν σε σχολείο, η στελέχωση των τμημάτων με φιλόδοξους προπονητές που αγαπούν την Κατερίνη, σπούδασαν το μπάσκετ και αγωνίστηκαν στο σύλλογο, συνθέτουν μια ιδανική εικόνα για τον αθλητισμό που όλοι ονειρεύονται.
Ο Αποστόλης Πόδας και οι συνεργάτες του δεν χρειάζονται, ούτε επιθυμούν τις κολακείες κανενός μας για να συνεχίσουν την δραστηριοποίηση τους στο χώρο του μπάσκετ. Οι ίδιοι γνωρίζουν καλύτερα από όλους μας τις θυσίες και τους αγώνες που απαιτούνται για να λειτουργεί ένας σύλλογος.
Οφείλουμε όμως αυτό το όραμα, το στόχο και τη δράση να την διακρίνουμε, να την επικροτούμε και να τη διαφημίζουμε ως φωτεινή πυξίδα στην άδεια εικόνα που αναδεικνύεται στη ζωή μας τον τελευταίο καιρό.
Υπάρχει ελπίδα. Υπάρχει όραμα. Υπάρχει νεολαία. Υπάρχει αθλητισμός και μπάσκετ.
Καλή συνέχεια στην ομάδα του ΣΦΚ Πιερικού Αρχέλαου.
Γιάννης Τσαπουρνιώτης
