Στην αρχή του μήνα, δηλαδή λίγες μέρες πριν απ’ τα σημερινά 57α γενέθλιά του, ο ΣΦΚ Πιερικός αγωνιστικά βρέθηκε στην δυσμενέστερη στιγμή της Ιστορίας του. Ο υποβιβασμός του στα τοπικά απείχε όσο τα ελάχιστα εκατοστά του αριστερού δοκαριού του Δημήτρη Παπατολίκα, στο οποίο προσέκρουσε η μπάλα μετά από την αριστοτεχνική εκτέλεση φάουλ του Ηλία Προβατίδη, στον τελικό της τελευταίας αγωνιστικής απέναντι στον τελικώς υποβιβασθέντα Κιλκισιακό. Επετειακά κυρίως, κρατάμε δια παντός την δήλωση του Λεωνίδα Μπίλη μετά τον αγώνα: «Αν πάμε πάλι στα πανηγύρια και στα εγώ, θα χάσουμε πάλι τον δρόμο. Αν θέλουμε να είμαστε μεγάλη ομάδα, θα έπρεπε να είχαμε ετοιμάσει και το ενδεχόμενο του υποβιβασμού στο τοπικό, καθώς το έμβλημα του Πιερικού είναι ο Φοίνικας, ο οποίος αναγεννιέται από τις στάχτες του».
Αυτό μπορεί να συμβεί σε κάθε σύλλογο, μικρό ή μεγάλο. Εκτός από τις ουκ ολίγες ομάδες του διαμετρήματος του Πιερικού, ας αναλογιστούμε σε ποιό σημείο βρέθηκε μέχρι πρότινος η ΑΕΚ. Ας στρέψουμε την προσοχή μας στον σοβαρό κίνδυνο υποβιβασμού που διατρέχει ο Παναθηναϊκός του σήμερα. Η Ιστορία όμως συνεχίζεται για κάθε σύλλογο ο οποίος διεκδικεί την αιωνιότητά του, καθώς η Ιδέα και το Μεγαλείο του τον κρατούν για πάντα ζωντανό.
Στα 57 του χρόνια ο ΣΦΚ Πιερικός, θέλουμε να ελπίζουμε πως θα βρει στον δρόμο του κάποιους σοβαρούς παράγοντες της πόλης που θα βγούνε μπροστά για να επιχειρήσουν την αναγέννηση του. Παράγοντες νέοι και άφθαρτοι. Παράγοντες που δεν έχουν συνδέσει το όνομά τους με την δράση της θολής και μη εκκαθαρισμένης μέχρι σήμερα ΠΑΕ. Παράγοντες που διαφέρουν από εκείνους που σχεδίαζαν (ή σχεδιάζουν ακόμη) σενάρια συγχώνευσης ή διάλυσής του συλλόγου. Παράγοντες που με βάση τον αθλητικό νόμο δεν έχουν κωλύματα συμμετοχής στην διοίκηση του.
Του χρόνου ο ΣΦΚ Πιερικός κλείνει τα 58 του κι όποιος δεν έχει αντιληφθεί την σημασία του τίτλου της ανακοίνωσής μας, ας κοπιάσει στην Γενική Συνέλευση για να λάβει το μήνυμα.
Αιώνιε Πιερικέ, αργά ή γρήγορα τα καλύτερα έρχονται!
Από τον ΣΦΙΠ
