Όταν αποφασίστηκε η συνένωση των δύο ομάδων της Κατερίνης και η ίδρυση του Πιερικού, αφού λύθηκαν τα μείζονα διαδικαστικά θέματα, ήρθαν προς συζήτηση και τα υπόλοιπα, τα δευτερευούσης ίσως σημασίας…
Όλες οι τότε αποφάσεις για αυτά τα θέματα, είχαν την σημασία τους τους και τον συμβολισμό τους και καθόρισαν κατά πολύ το μέλλον της ομάδας, έστω κι αν δεν φαίνεται με την πρώτη…
Για παράδειγμα, το όνομα “Πιερικός” είχε την σημασία του. Αν την νέα ομάδα την ονόμαζαν ΑΕ Κατερίνης για παράδειγμα, τότε πιθανότατα οι εκτός Κατερίνης κάτοικοι να μην ακολουθούσαν και να μην υποστήριζαν τον Πιερικό, ίσως οι ομάδες του νομού να μην παραχωρούσαν τους παίκτες τους στον Πιερικό. “Πιερικός” σήμαινε ομάδα όλης της Πιερίας, σήμαινε ένωση, κοινό όραμα και στόχος…
Υπήρξε βέβαια και κάποια ίσως άστοχη απόφαση… Μιλάω για το πρώτο σήμα του συλλόγου, τον Φοίνικα. Ο μύθος του φοίνικα που πεθαίνει, αυτοπυρπολείται και ξαναγενιέται μέσα από τις στάχτες του, συμβολίζει αιωνιότητα, συμβολίζει την ισχυρή επάνοδο… Δεν κολλούσε στην όλη ιστορία, αφού ο Πιερικός γεννήθηκε για πρώτη φορά… Ξεχάστηκε γρήγορα ο φοίνικας. Κι έτσι μετά ήρθε το Π… Κι έπιασε… Το Π έμεινε. Έχει κι αυτό την εξήγησή του, αλλά δεν είναι του παρόντος. Επιφυλάσσομαι να προσπαθήσω να το εξηγήσω μελλοντικά.
Το θέμα μου για τώρα είναι τα χρώματα. Ο Πιερικός θα έπρεπε να έχει κάποια χρώματα επίσημα, όπως όλες οι ομάδες. Τα χρώματα που βασίλευαν το ’61, ήταν τα ίδια με τώρα. Και τότε όπως και τώρα, η πλύση εγκεφάλου και η καθοδηγούμενη γενιτσαρίστικη πρακτική, οδηγούσαν ή στα ερυθρόλευκα, ή στα πρασινόλευκα. Αυτές όμως οι επιλογές ανήκαν στο παρελθόν, στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Ολύμπου. Θα έπρεπε λοιπόν να αποφασιστεί κάτι νέο, αφού η όλη λογική της συνένωσης το επέβαλε σε κάθε τομέα…
Δεν γνωρίζω ποιός έριξε την ιδέα στο τραπέζι (μακάρι κάποιος να μας το πει κι αυτό), αλλά το σκεπτικό ήταν περίφημο… Κύριοι, στην Ελλάδα το κατεστημένο θέλει Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, άντε και καμμιά άλλη ομάδα στη χάση και στη φέξη, έτσι για νά’ χουμε να λέμε… Αφού φιάξαμε τον Πιερικό, αποδείξαμε ότι δεν ασπαζόμαστε λογικές κατεστημένου. Ας διαλέξουμε με πρότυπα μη κατεστημένα, μη Ελληνικά… Μία είναι η ομαδάρα αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, η Ρεάλ των πέντε συνεχόμενων κυπέλλων πρωταθλητριών. Ας υιοθετήσουμε το χρώμα της… Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Πιερικός είχε και επίσημο χρώμα!
Los Merengues (Λος Μερένιες). Μετάφραση: Οι Μαρέγκες… Μαρέγκα για όποιον δεν ξέρει είναι το τραγανό ολόλευκο γλύκισμα που γίνεται από το ασπράδι του αυγού. Αυτό ήταν το πρώτο παρατσούκλι της Ρεάλ. Άλλοι πάλι, την έλεγαν Los Blancos, “Οι Λευκοί”…
Ένα λοιπόν είναι το χρώμα του Πιερικού. Το Λευκό. Η ανάγκη οδήγησε στο να επιλεγεί και κάποιο δεύτερο, κάποιο βοηθητικό. Με λευκό πάνω σε λευκό δεν φιάχνεται λογότυπο, με λευκό πάνω σε λευκό δεν φαίνονται αριθμοί στις φανέλες… Επελέγη όχι χρώμα, αλλά απουσία χρώματος. Επελέγη λοιπόν το μέλαν, το μαύρο.
Μία είναι η ομάδα. Ένα είναι το χρώμα. Ή άντε, ενάμισυ…
