Διαβάζοντας τη χθεσινή δημοσίευση του Στέλιου ήμουν 100% σίγουρος τόσο ότι και η δική μου μάνα είχε κρατήσει παρόμοιο αρχείο όσο και ότι όλο και κάτι θα έβρισκα σχετικό με τον Πιερικό. Όντως είχα δίκιο. Εκεί που σκάλιζα λοιπόν τα ”σκέφτομαι και γράφω” του Δημοτικού, έπεσα σε ένα μελανόλευκο θέμα. Με συγκίνηση διάβασα τον εαυτό ...

Ας ξεκινήσουμε κι εδώ το παλιό μας παιχνίδι, που παίζαμε στο blogspot, μήπως κι αυξήσουμε την επισκεψιμότητα… Παραθέτω μια φωτογραφία. Βάσει αυτής της φωτογραφίας, έχω μερικές ερωτήσεις:

‘Ολοι μας έχουμε το προσωπικό μας αρχείο. Κρατάμε πράγματα μικρά, επουσιώδη με μια πρώτη ουδέτερη ματιά, φαινομενικά άψυχα, που όμως περιέχουν μέσα τους μεγάλα κομμάτια του παρελθόντος μας, που περιέχουν ίσως ολόκληρη την ζωή μας και τον λόγο ύπαρξής μας…